MaeNgpOR 的个人资料๏~* Welcome To My LiFe *...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月5日 ลืมขอโทษนะลืมไปเลยแหละว่ายังมีไอ่นี้อยู่
อัพครั้งสุดท้ายก็ก่อนทำงานอ่ะ
ตอนนี้ทำงานได่เกือบปีแล่วว
นานเหมือนกันเนาะ
แต่ถึงจะดูเหมือนนาน
ความรู้สึกของเรา มันทำให้
ดูเหมือนว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก
คงเปนเพราะได้ทำงานไปด้วย
เรียนไปด้วย
มือไม่ว่าง สมองสั่งงานอยู่ตลอดเวลา
ผิดกับมะก่อน ที่วันๆ ไม่ต้องทำไร
คิดอยู่นั้นแหละ ว่าทำไรดีๆๆ
เวลาแต่ละวินาทีก็เลยผ่านไปอย่างช้าๆ
ให้ลองคิดเล่นๆ ว่า ถ้าเรายังไม่มีใครในตอนนี้
เราอาจจะมีเวลามากพอ ที่จะเศร้าและเหงา
และคิดถึงคนๆ หนึ่ง ตลอดเวลา
คนที่เปนเพื่อนใหม่
และดูเหทือนจะเปนเพื่อนเก่า
คนที่เปนทั้งเพื่อนคุย
เพื่อนเที่ยว เพื่อนกิน เพื่อนสุข
แต่ไม่เคยจะเปนเพื่อนทุกข์ซักเท่าไหร่เมื่อยามจำเปน
เวลาผ่านมานานขนาดนี้แล้วเหรอ
เร็วจังเลยเนาะ ไม่น่าเชื่อว่าเราสามารถ
จะรักษาแผลในใจทั้งหมดได้
เวลาที่เนิ่นนาน และความรักจากคนอีกคนหนึ่ง
ทำให้เราสามารถจะอยู่ สู้ กับบาดแผลได้
ทำให้เรากลับมาเปนคนเดิม ก่อนที่คนๆ นั้นจะเดินเข้ามา
แต่ใครจะรู้เล่า ว่าเวลาที่ผ่านไป มันไม่ช่วยทำให้เขาหาย
ไปจากส่วนลึกของใจเราได้เลย
เวลาล่วงเลย เขาคนนั้น คงลืมเรื่องของเราไปหมดแล้ว
ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ผิดจากเรา ซึ่งความทรงจำและชีวิต
ยังวกวนอยู่กับสิ่งแวดล้อมเดิมๆ
เวลา ทำให่เรารู้สึกดีขึ้น
เวลา ทำให้ระยะห่างของคนสองคนเพิ่มขึ้นทุกทีๆ
เวลา ทำให้เรารู้จักคำว่า ความรักมากขึ้น
และ เวลา ก็ทำให้เราได้สัมผัสกับประโยคที่ว่า
"เวลา ก็เปนเครื่องพิสูจน์คน และ ความรัก" ได้จริง
4月14日 ยากทุ ก สิ่ ง ทุ ก อ ย่ า ง
มั น ย า ก ก ว่ า ที่ เ ร า คิ ด เ ส ม อ
โ ด ย เ ฉ พ า ะ กั บ สิ่ ง ที่ เ ร า คิ ด ว่ า มั น ง่ า ย
มั น จ ะ ย า ก ก ว่ า ที่ เ ร า คิ ด เ ป น ล้ า น เ ท่ า 11月12日 ~~หนาวนี้ ~~หนาวแล้ววว########################################
หนาวแล้วอ่ะ หนาวแล้ว ฮ๋าๆๆ
กลับบ้านไปปดูหมอกดีกว่า
เออ พูดถึงหมอก คิดถึงมอเลย
คิดถึงตอนอยู่หอใน (ปีหนึ่ง)
เพื่อน (คนกรุงเต๊บ) พากันตื่นมาตอนตีห้า
มายื่นถ่ายรูปหน้าห้องเรา
พุดคุยกันอย่างเฮฮาปารตี้ (และเสียงดัง)
โดยไม่สนใจว่า คนอื่นเค้านอนกันอยู่
แต่ก็ ขำ ดีอ่ะ อยากให้ย้อนกลับไปตอนนั้นอีก
มีความสุขจังเลย ถึงแม้จะต้องตื่นมาเจ็ดโมง
มาอาบน้ำเย็น เจี๊ยบ แล้วไปเรียนแปดโมงก็เห๊อะ
พอปีสอง ก็อยู่หอหน้ามอ ก็ซ้อนมอไซค์ แหบขึ้นดอยไปเรียนกัน
อิอิ หนาวสะท้านนน แต่ก็มีความสุขเหลือหลาย
ปากสั่นไป ขับรถไป แต่ก็ยังรู้สึกอุ่นใจ
ตอนนี้สิ รู้สึกเคว้งคว้าง เหมือนจากแผนดินแม มาหลายหมื่นไมค์
คิดถึงมอจัง อยากใส่เสื้อหนาๆ ไปเรียน ใส่ถุงมือด้วย
ผ้าพันคอด้วย แล้วพอเรียนเสร็จก็ไปถ่ายรูปเล่นกัน
เพื่อนๆ ที่ไปอยู่กรุงเทพหรือที่อื่นๆ
ก็คงต้องคิดถึงหน้าหนาวที่มอเหมือนเราแน่ๆ เลย
เราก็คิดถึงเพื่อนๆ ด้วยเหมือนกัน
ถึงให้กลับไปมอตอนนี้ก็ไม่อยากไป
ไปทีไรแล้วไม่มีเพื่อนๆ ก็รุ้สึกเหมือนตัวเองเปนคนนอกยังไงไม่รู้
อยากให้รับปริญญาเร็วๆ เนาะ
ตั้งกุมภานู้น ไม่รู้จะยังหนาวอยู่ไหม
เออ ต้องไปจองช่างแต่งหน้า และช่างทำผมก่อน
แล้วที่สำคัญจะต้องหาช่างภาพด้วย ไม่รู้จะแพงไหม
เอ๊ะ รึว่าหาช่างภาพส่วนตัวดี จะได้ไม่ต้องไปจองคิวล่วงหน้า ฮ่าๆๆ
ไหนจะเงินเลี้ยงน้องอีก เอ๊..... ไปกินอารายกันดีนะ ลีลาวดี ดีไหม
ยังไม่คิดดีกว่า อีกยาวไกล
ที่แน่ๆ เพื่อนที่ มน. จะรับปริญญา เราจะไปไงดีอ่ะ
แล้วใครจะไปเปนเพื่อเนราเนี๊ยะ งุงิงุงิ
ได้ข่าวว่า หนาวจนน้องแมวที่บ้านเปนหวัดกันเลย
ต้องกินยาด้วย น่าฉงฉานนน
ติ๊บต้องป้อนยา ไม่อร่อยแน่เลย
เราต้องรีบกลับบ้านไปป้อนยาน้องแล้วแหละ
แต่ขอทำพรีเซนต์อาจารย์ปีเตอร์ก่อนนะ
ฮ่าๆๆ
ps. miss you all the time
thank for your smile
thank for your kindness
thank for thinking of me
thank for the calling
hope you're fine and happy
remember that if you have no one,
...it's me waiting you here...
♬ i ♡ u ☆ '`♬~๊
10月25日 TAZ's DAYtazmania ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการอัพครั้งนี้หรอก
แต่เพียงเพราะว่าไม่รู้จะตั้ง topic ว่าไร
แต่บังเอิญสายตาผ่านไปเหน แก้วtaz ที่เพิ่งแลกมาเท่านั้น
วันนี้แค่อยากจะบอกว่าอยู่บ้านคนเดียวตั้งแต่เช้าเลย
ตื่นมาก็ไม่เจอใครซักคน เอ๊ะ พี่หวาน กับวุฒิหายไปไหนกัน
ก็เลยไปอาบน้ำแล้วมาซักผ้า
วันนี้ซักผ้าแบบไม่กระตือรือร้นเลย
ไม่รู้ว่าผ้าจะแห้งทันพระอาทิตย์ตกดินป่าวอ่ะ
แบบว่าซักไป นั่งเล่นเอ็มไป ฮ่าๆ
เออ วันนี้วันเกิดน้องออฟด้วย เย้ๆ อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ
ซาวเอ็ดแล้วม้างอ่ะ ออฟบอกว่าจะเลี้ยงสลัดฝายหินด้วย คิคิ
จะรอกินนะ
วันนี้รู้สึกสมองว่างป่าวจัง
มะวานเพ่ง realized ไปว่า ตัวเอง เปนโรคนอนหลับไม่สนิทมาหลายปีแล้ว
เพราะว่าเปนคนตาโหลมาหลายปีแล้วเช่นกัน (เพิ่งคิดด้าย)
เราฝันทุกคืนเลยอ่ะ ทำไงดี อยากหลับสนิทๆ มั้ง อยากนอนแล้วไม่ฝันเงี๊ยะ
มะคืนเราก็ฝันๆๆ อีก แต่จำไม่ได้ว่าฝันว่าไร
ต้องก่อนนอนคืนนี้อ่ะ ถึงจะนึกออกว่ามะคืนฝันว่าไร
ไม่รู้เปนไรเหมือนกัน ก่อนนอนทกุคืน จู่ๆ สมองก็คิดเรื่องความฝันของคืนก่อนหน้าออกทุกที
เค้าไม่อยากฝันแล้วอ่ะ อยากหลับๆๆ พอตกใจตื่นอีกทีก็เช้าเลยเงี๊ยะ.....
......กัวไหลตายอ่ะ
คุยกับพี่โอ๋ในเอ็ม คราวแรกเจ๊เค้าบอกใหไปนวดคลายเครียด
เราก็ไม่รู้แหล่ง พี่เค้าเลยบอกใหไปออกกำลังกายแทน
เราเลยตั้งใจว่าจะไปว่ายน้ำ ที่ไหนได้ไปถึงสระเจือกปิด
ก็เลยไปนั่งกินข้าวหน้ามอกับป้อง เวิ้นเว้อไม่รู้ทำไร
เข้าไปในเซเว่น เดินไปหยิบ smirnoff มากันซะงั้นอ่ะ
แล้วก็ไปนั่งกินกันที่อ่างแก้ว นั่งไปนั่งมาคิดออกว่า ตัวเองนอนไม่หลับ
ก็เลยเกิดความคิดขึ้นว่า กินเหล้าให้นอนหลับดีกว่า ฮ่าๆ เลยไปซื้อมากินกันอีกสองขวด
สะจายไปเลย แต่ไม่เมาเลย เพราะป้องเจือกขี้แตก ทำให้เราหมดอารม อารมไม่ต่อเนื่อง yeah แย่
กลับมาบ้าน อาบน้ำอุ่น (ที่ใครๆ ในบ้านที่อาบต่อจากเรา จะบ่นว่าร้อน)
กะว่าคืนนี้ต้องหลับชิ้งเดียวเช้าแน่ๆ
ที่ไหนได้ เพื่อนโทรมาคุยด้วยถึงตีสองครึ่ง
เล่าเรื่องผีอีก เรานอนคนเดียว กัวผีอีก
ได้ยินเสียงหมาหอนดังมาจากอีกฝั่งของเพื่อนอีก
สรุป คือ ฝันทั้งคืน นอนพลิกไปพลิกมา
แย่ ตื่นมาก็ ............. ชีวิตว่างเปล่า
นั่งอ่าน brick lane ก็รู้เรื่องมั้ง ไม่รู้เรืองมั้ง เพราะหนังสือซีรอกมาไม่สมประกอบ
ขาดๆ หายๆ
ไม่อยากให่ถึงวันเสาร์เลย ไม่ชอบ...
แต่อยากให่ถึงวันอาทิตย์เร็วๆ จัง
เพราะว่า อยากเจอเธอ คิคิ คิดถึงน๊า
พีเอส วันนี้หุงข้าวกินเองด้วย เก่งจริงๆ ฮ่าๆ ปลื้มตัวเองจัง
แต่ก็คิดถึง มุมมุม น้องหมาสุดเลิฟของเรา ที่ตายไปเมื่อ สามปีก่อน
มันเปนคนลสุดท้ายที่ได้กินข้าวที่เราหุง ก่อนที่เราจะมาหุงกินเองวันนี้
10月16日 เ ห ง า แน่ๆ ชัวร์ๆ ตั้งแต่กลับบ้านไปวันที่ ซาวแปดกันยา อู๋เพื่อนเลิฟก็มานอนด้วยที่บ้านเลย นอนที่บ้านด้วยกันตั้งสี่คืน แล้วเลยมาเชียงใหมา่ด้วยกัน นอนด้วยกัน ไปไหนมาไหน ด้วยกัน ตลอด กินเวลาทั้งหมดเบ็ดเสร็จ สิบเก้า วัน ครึ่งเดือนกว่าๆ อ่ะ แล้วมะวาน จู่ มันก็ไปเฉยยย เราหัวใจแตกสลายเลย เพื่อนทิ้ง ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก ไม่อยากไปไหนมาไหนคนเดียวอ่ะ ไม่มีเพื่อน ไม่ม่วน ไม่เฮฮา เลย ไม่อยากอยู่คนเดียว เหงา เหงา มึงกลับมาเลยน๊ะ งืออ อู๋ : กุไม่เคย เอาตัวเองไปผุกกับใคร คำนี้ ที่มันพูดทำให้เรา คิดอาราย ได้หลายๆ อย่าง ทั้งชีวิตมหาลัยของเรา เราเอาตัวไปผูกไว้กับคนคนหนึ่ง ตลอดเวลา จนไม่สามารถ อยุ่คนเดียวได้ บังเอิญคนๆ นั้น เค้าก็เต็มใจที่จะเอาเราผูกไปด้วย แต่แ้ล้ว วันนี้ เรากับเขาคนนั้น อยู่ห่างกัน (แต่ก็ยังคิดถึงกันเสมอ ช่ายป่ะ คุณเพื่อนหญิง) แรกๆ เราก็เหงา ว้าเหว่ ไม่กล้าไปไหนมาไหนคนเดียว เวิ้นเว้อ พอควร จนเวลามันผ่านไป เราปรับตัวได้ เรามีเพื่อนใหม่ มีสังคมใหม่ แต่ก็ยังไม่พ้นสันดานเดิม "ชอบเอาตัวไปผุกมัดกับคนอื่น" ไปติดน้อง ติดเพื่อนน้อง ซะงั้น --" แถมไปติดเพื่อนใหม่อีก แล้วทำไงอ่ะ พอเขาเรียนจบ เขาก็ไปอีก ง่าา ไม่มีเพื่อนเลยยย หญิง: แล้วตัวไม่มีเพื่อนที่เรียนด้วยเลยเหรอ เรา: ไม่มีอ่ะ มีแต่ไม่หนิด แพลนไว้ ว่าจะติดพี่หวานก็ได้ แต่ก็ต้องล้มแพลนอีก เพราะำี่พี่หวานมาบอกว่า จำใจต้องจากจร ไปหางานทำให้เมืองกรุงดีกว่า แล้ว แล้ว แล้ววว เราจะทำไงอ่ะ เทอมหน้า แป๋มก็ต้องอยู่หอในอีกตามเคย งั้นเราก็ต้องอยู่บ้าน สองคนกับวุดอ่ะดิ งือออ เศร้าอ่ะ วุดชอบกลับบ้านดึกๆ ช่วงสอบ เราขี้เกียจเปนคนตื่นมาเปิดประตูบ้านให้อ่ะ แล้วถ้าแป๋มมีเรียน เราจะไปว่ายน้ำกะใครอ่ะ แล้วถ้าเราไม่มีตังค์ เราจะยืมใครอ่ะ คิดแล้วปวดหัววว เศร้าด้วยย ไม่อยากอยู่คนเดียวววว ขอเพื่อนคนหนึ่งไดิไหมคะ พระเจ้า เกลียดคนคนหนึ่งมากมากเลย มันมาดูถูกและดูหมิ่นเรา ทั้งๆ ที่เรามะช่ายคนอย่างงั้น มันก็มาว่าเราให้เสียๆ หายๆ จำไว้นะ เมิงงงง อย่ามาง้ออ ไม่สนน...ไว๊ยยยยยยยยยยยยยยย ถึงเราจะพูดดี แต่เราก็เจ็บใจเปนนะ ชิชิิชิ 10月5日 โอ๊ยย อย่าเพิ่งมายุ่งได้ไหมมะช่ายว่าไม่ชอบนะ แต่อย่าเข้ามาในชีวิตเราเกินไปได้ไหม มันมะช่ายเรื่องอ่ะ ปล่อยเรามีชิวิตอยู่แบบเรามั้งเหอะ ขอเปนตัวเองซักหน่อย ขอคิดอารายเองซักพัก ปล่อยเราอยู่คนเดียวมั้ง อย่ามาบงการความคิดเรามากได้ไหม เบื่อออ....... รำคาญ.................. เฮ้อออออ อยากอยู่คนเดียว เบื่อชิวิตที่ต้องชิงดีชิงเด่นตลอดเวลา อยากมีอิสระ ทั้งๆ ทุกคนในโลกต่างเปนสปีชีส์เดียวกัน แต่ทำไม่ต้องแย่งกันด้วยอ่ะ ทำไมไม่แบ่งให้เท่าๆ กัน ซะก็จบ เฮ้ออออ อยากไปบวช แต่กัวผี เฮ้ออออ หญิง เราไปบวชกันม่ะ อยากลอยได้อ่ะ อยากเปนผี อยากเปนโลมา อยากเปนนก อยากเปนฝรั่ง อยากเปนชินจัง อยากเปนไซบีเรี่ยน ฮัสกี้ เฮ้ออออ (ทำไมเปนคนเพ้อฝันจังนะเรา) 10月2日 มะช่ายว่าจะไม่ใช่ แต่มันไม่แน่ใจ ต่างหากไม่มีไรคะ แบบว่า ช่วงนี้เราจะพูดมีหางเสียงทุกคำ
เพราะว่าอยากเปนคนเรียบร้อยมั้ง คิคิ
เราจะเปลี่ยนสันดานตัวเองก่อนนะ
ถึงใครจะว่ามันเปลี่ยนยาก แต่เราก็จะพยายาม
ยังดีกว่าไม่คิดที่จะเปลี่ยนเลยอ่ะคะ
เราอยู่บ้านก็เบื่อนะคะ
แบบว่าโดนด่า โดนว่า โดนจี้ ทุกขณะ และทุกย่างก้าว
เซงคะ ไม่รู้จะพูดยังไง
เรายังไม่อยากให้เปิดเทอมเลย
ไม่อยากรับรู้ความจริงอารายทั้งนั้น
เบื่อที่ต้องไปเรียน เบื่อโลก เบื่อสิ่งแวดล้อม
เบื่อตัวเอง เกลียดตัวเองคะ
PS. ใครรู้บ้าง เพลงที่ร้องว่า >>
เกลียดตัวเองที่มันต้องเป็น เกลียดที่เห็นว่าเธอมีใคร เกลียดบางคนที่เธอพอใจกว่าฉัน
มันมีชื่อว่าเพลงไร ของใคร มี mp3 ไหม ขอหน่อยดิ อยากกกกได้
พีเอส อยากทำงานอ่ะ ไม่อยากเรียนแล้ว
ปัจฉิมลิขิต อยากไปเที่ยวไกลๆ จัง อยากไปจากทุกตรงนี้ อยากไปภูกระดึงช่วงเปิดใหม่ อยากไปทะเลช่วงมรสุม....
9月29日 + + Here Today + +หมดไปหนึ่งเทอม พร้อมกับอาการหมดอาลัยตายอยาก ไม่นึกเลยว่าทุกๆ อย่าง มันจะจบพร้อมๆ กันในเทอมๆ นี้ ก็ไม่รู้ว่าควรจะเสียใจรึว่าดีใจดี อ่ะนะ แต่ยังไงมันก็ผ่านมาแล้ว ทำไงได้ มันแก้ไขอดีตไม่ได้แล้วนิ จากนี้ไปคงต้องทำวันแต่ละวันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ล๊ะกัน ความเสียใจที่มี ก็ให้มันหมดไป พร้อมกับน้ำตาดีกว่า มานั่งทุกข์ทนทรมาน เพราะรักมาก จึงเกลียดมากไง เพราะรักมาก จึงเจ็บมากไง หมดคำบรรยาย รู้อย่างเดียว คือ หมดสิ้นทุกอย่าง กลับบ้านดีกว่านะ คิดถึงคนที่รักเรา ให้มากๆ เข้าใจ แล้วใจจะสงบสุข เ็ฮ้ออ ปล. คิดถึงน้องแมวจัง นอนด้วยกันตั้งสองคืน ขอโืทษนะที่ต้องเอาไปไว้ที่เดิม สังคมโลกมนุษย์ช่างโหดร้ายทารุณซะจริงๆ ไม่รู้ว่าคืนนี้ฝนตกจะไปนอนที่ไหน ขอให้เจอแต่คนที่ดีดี คอยป้อนข้าวป้อนน้ำ และรักเธอมากๆ นะ แล้วจะไปแอ่วหาทุกคราที่มีโอกาสจ๊ะ 8月12日 ปาย รอบที่สามของปีไปตะลอนทั่วแม่ฮ่องสอนมา 2 วัน 2 คืน
เหนื่อยมาก เหนื่อยสุดๆ มีแต่ดอยยยย
จะขอสาบานและสัญญาว่าจะไม่ไปแอ่วดอยอีก 3 ปี
เอิ๊กๆๆ (ไม่ช่ายไปว่า ภู แทนหนา) มีเสียงคนแซว......
ไม่ๆๆๆ ไม่ไปแล้ว เบื่อ จะไปทะเลแทน
จะไปหัวหิน อยากไปแอ่วอยุธยา ไปวัดๆ
ปาย เหมือนเดิม แต่บางร้ายก็เหมือนจะปิดไป
คงเพราะหน้าฝน คนไม่เยอะ เศรษฐกิจแย่
คนไม่เยอะ เงินไม่สะพัด กิจการคงเจ๊ง
โรงแรมราคาถูกลงเยอะมาก
ไปคราวนี้เลยได้ที่พักข้างน้ำปาย
ชื่มชมบรรายากาศที่สวยงามยามเช้าที่แสนจะสดชื่น
ดีนะที่ฝนไม่ตกตอนเช้า ไม่งั้นจะเสียมู้ดสุดๆ
ไปเล่นเรียบฝั่งน้ำปายเล่นคนเดียว คิดถึงหญิงที่สุด
รู้สึกเหมือนมาคนเดียวเลย เหงาๆ
ตื่นมาแต่งหน้านิดหน่อย เหมือนบิ้วอารมตัวเองให้มีความสุข
แต่ก็นะ ดื่มด่ำกับความเปนธรรมชาติและอากาศ ก็มีความสุขล๊ะ
จาก ปาย ไปแม่ฮ่องสอน ไกลทีเดียว
สถาปัตยกรรมที่นี้ แปลกๆ ไม่เหมือนกับจังหวัดทางอื่นๆ แถวๆ นี้
เหมือนไปทางพม่ายังไงยังงั้น บอกไม่ถูกต้องมาดูกันเอง
หลังคาจะมีหลายๆ ชั้น ขนาดเลข countdown ของไฟเขียนไฟแดง
ยังมีหลังคา สี่ ชั้น กันฝนเลย เอิ๊กๆๆ ถ่ายรูปไว้ด้วยนะ
ไปหาดูกันเอง
แม่ฮ๋องสอนเป็นจังหวัดที่แต่ละอำเภอถูกกั้นด้วยเขา
แล้วส่วนตัวอำเภอก็จะเปนที่ราบระหว่างเขา
การเดินทางไปมาหากัน คงยากน่าดู
สังเกตได้จาก ทุกอำเภอจะมีสนามบิน เจ๋งสุดๆ ฮ๋าๆๆๆ
คืนแรกนอนปาย คืนที่สองนอนขุนยวม
ขุนยวมเปนเมืองที่เล๊กมากๆ เงียบสุดๆ
แถมเพื่อนโทรมาหลอกอีก ว่าผีแถวๆ นี้มีเยอะ เพราะเปนที่แห่งประวัติศาสตร์
งือออ เลยนอนไม่หลับเลย ไอ่นิวนี้หนา แย่สุดๆ หลอกเพื่อนลง
เช้ามาตาโหลเลย ไม่มีแรงแอ่วต่อ ล้า เหนื่อย
เกิดอาการง่องแง่งนิดหน่อยของเพื่อนร่วมทาง
เลยพลอยทำให้เราอารมณ์เสียไปด้วย
แต่ก็อย่างว่า แม่ฮ๋องสอน มะมีไรให้แอ่วจิงๆ
นอกจากสถานที่เที่ยวทางธรรมชาติ เฮ้อออ
โดดเรียนมา ครึง่คาบนะเนียะ
***************************************
วันนี้ วันแม่ รักแม่ เหมือนๆ ทุกวัน
ดูแลสุขภาพตัวเองนะคะ ปอรักแม่คะ
จะไปแม่สายกับอ้อม ทั้งๆ ที่มะวานไปมากับแม่และแป๋มล๊ะ
วันนี้จะข้ามฝั่ง ไปพม่าๆ
คิดถึงเธอเหมือนกันน วันนี้กลับบ้านป่าวอ่ะ
ไปไหว้แม่ๆ นะ คราวนี้คงไม่ได้เจอกัน
เอาไว้วันหลังนะจ๊ะ ถ้ามีโอกาส หุหุ
ร๊ากกกกเธออ
8月3日 never thought i will feel this wayอะไรเนี๊ยะ งานเครียดจัง
แถมอาทิตย์ที่ผ่านมา นอนดึกทุกคืน
ตาโหล่กว่าเดิมอีก แถมยังกินเยอะอีกอ่ะ
ไม่ชอบตัวเองเลย
พออาทิตย์นี้มาที่บ้านก็ไม่มีเนต
ต้องไปพึ่งเนตในมอ เกือบทุกวัน
วันไหนไม่ได้เล่นเนต
ไม่ได้ออนเอ็มเหมือนจะลงแดงตาย
ฮ่าๆๆ
มะคืนไปเล่นเนตในมอมา โต้รุ่ง สนุกดี
แต่หมาเยอะ และเหม็นไปหน่อย
ถ้าเปนหมาที่บ้านนะ จะจับอาบน้ำให้หมดเลย
อยากหาเห็บให้หมาด้วย หุหุ งานอดิเรกมะก่อนเลย
มะวานกินโคตรจะเยอะ กลางวันไปกินข้าวที่โจ๊ะสมเพชร
ต่อด้วยไอติม เย็นมาไปกินเชสเตอร์กิลล์ ต่อด้วยไอติมโคนอีกหนึ่งอัน
แล้วรอบดึกก็กินขนมอีกมากมาย โอ๊ยยยยย เซง รู้สึกผิด
ตื่นมา สิบเอ็ดโมงกว่า กินข้าวผัดที่ป้าทำไว้อีก แมร่งงงง
เกลียดตัวเองหว่ะ
เพื่อนโทรมาหาบอกให้ไปเปนอาจารย์สอนที่แม่โจ้
แต่ก็ปฏิเสธไปอ่ะ เพราะ.....ไม่มีเหตุผล
เลยไปถามวี แล้ววีก็คุยกับเพื่อน
แต่ก็ไม่รู้ว่าตกลงว่าไงกัน
อยากโทรหาหญิงก๋ไม่มีตังค์
หน่าโทรมาก็ไม่เคยสบโอกาสได้รับ
วันนี้คุยกับอู๋ เม้าท์แตกนานพอสมควร
อ้อมโทรมาตอนซ้อนรถเครื่อง ก็ไม่ได้ยินอีก
ตกลง กุมีโทรสับไปเพื่อไร ไม่ได้รับโทรสับใคร ไม่มีใครรับโทรสับ ไม่ได้โทรหาใคร
เฮ้อออ เบือตัวเอง
จะต้องเรียนไปอีกกี่ปีเนี๊ยะ
ก้ายแล้วหนา......................................
(จะเอาไงกันแน่ งง ขี้เกียจรอแล้วนะ เดี๊ยะ)
Happy Birthday my Papa
งดเหล้า เข้าพรรษา เน้ออออ
รักพ่อ....นะคะ 7月16日 Leave me alonehey hey you you i dont like your girlfriend hey hey you you i can be your girlfriend ช่วงนี้อารมณ์แปรปวนเน้อ คนคุยด้วยอาจจะรับไม่ทัน เพราะบางทีก็พูดแต่เรื่องเครียด บางทีก็พูดเรื่องไร้สาระ บางทีก็พูดแบบจับต้นทนปลายไม่ได้ งง ตัวเองเหมือนกัน ช่วงนี้ อาหารการกินดีไปหน่อย กินข้าวแลงมาหลายวันล๊ะ ไม่ชอบตัวเองเลย กินขนมอย่นั้นแหละ ถ้าเหนเรากินขนม ตบหัวเราทีนะ งื๊อๆๆๆ แถม ช่วงนี้ ยังไม่ค่อยได้โทรกลับบ้านอีก เพราะคล้ายๆ จะขี้เกียจพูดอ่ะ เนื่องจากอารายหลายๆ อย่าง เรื่องยาวมาก ขี้เกียจเล่าอยู่ดี แต่บางคนอาจจะรู้นะ ว่าเรื่องไร มันเปนเรื่องซ้ำๆ เดิมๆ ซ้ำๆ ซากๆ เหนื่อยแล้วอ่ะ ช่วงนี้ อารม อยากอยู่คนเดียวมากๆ หมายถึง อยากมีอิสระกว่าที่เปนอยู่ เบื่อที่ต้องไปไหนมาไหนกับครอบครัว ถึงแม้จะไม่ช่ายพ่อแม่ แต่ก็เหมือนอยู่กับพ่อแม่อยู่ดี อยากออกไปข้างนอกกับเพื่อน มะช่ายต้องมาออกไปไหนมาไหนกับพี่กับน้องตลอด ไม่ได้ไม่ชอบนะ แต่คนเราเคยอยู่กับเพื่อนมานาน แล้วจู่ๆ ก็ขาดชีวิตกับเพื่อน ขาดความเปนส่วนตัว มันเหมือนชีวิตอยู่แบบเครียดๆ ทั้งวันอ่ะ อยากออกไปชิวเอาท์มั้ง อยากหนีไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ที่ไหนก็ได้ไกลๆ อยากไปผจญภัย อยากไปกางเต๊นท์นอน คิดถึงมะก่อนไปภูกระดึงจัง อยากย้อนเวลาเนาะ อยากให้มีบรรยากาศอย่างงั้นอีก อยากอยู่กับเพื่อนจัง เออ เพลง portrait ที่เพิ่งเอาลงเนี๊ยะ เศร้าเนาะ ทำเราร้องไห้ ตั้งหลายวันแหนะ แต่ตอนนี่้เริ่มชิน ฟังแล้วร้องได้หน้าตาเฉยล๊ะ PS miss and love all my cats(gucci, enjoy, pae kong, kong, kume), my dog; mimi my family = mom, dad, pam, gramma, also my room, my bed, my pillow, my lamp, my old diary my friends = ying, au, orm, aui, kratair, yui, koy, nook, tang, golf, ann, tiw, bank, nut my sisters = raya, aom, may, aon, tair, gig, pueng, p toon, p gun, por, u = i really mean >>>> "U" 7月2日 เฮ้ออ....เคย สับสน ม่ะ
เคย เศร้า มะ
เคย คิดไรไม่ออก ม่ะ
เคย ท้อ ม่ะ
เคย อยากอยู่คนเดียว ม่ะ
เฮ้ออออออออ ไม่มีรุ้จะพูดยังไง
พอแค่นี้กัน.....
คิดถึงหญิง น้อยหน่า ก้อย นุ๊ก นุกนัก แอน ติ๋ว อ้อม เมย์ เก๋ อู๋
แป้ง ต่อ กอล์ฟ เล็ก แต่ง ที รถถัง ปุ๋มเป้ง เจ้าชาย จอนนี่ ย้า
อ้อม ผึ้ง เม มิ้ม ออน ออฟ หญิงสาย จอย โอม... blah blah
(ไม่ถ้วนน)
*Surprisee ปรางฉาย ทำงานข้างบ้าเราแหละ ตื่นเต้นๆๆ 6月25日 streamed bananaถึงบ้านแล้วนะ อยู่ห้วยไคร้
เจอแมวทุกตัวเลย แถมมันยังอ้วนขึ้นด้วย
แต่อาวัลย์ทักเราว่าผอมลงด้วย หุหุ
แอบดีใจ จึ๊งนึ่ง
แต่วันนี้ก็กินแหลกเหมือนกัน
มะเช้าตื่นสายเพราะ ตั้งนาฬิกาผิด ไปต้ง 7 โมง pm
เซงง่าว ตื่นอีกที 8.30 ฮ๋าๆ
แบบว่าฝนตก ฟ้าร้อง เลยไม่ได้ยินเสียงโลกภายนอกอ่ะ
แถมบรรยากาศเปนใจอีก ก็เลยนอน นอน นอน อย่างเดียว
วันนี้กินข้าวกับหนังปลาทูอ่ะ ไม่มีไรกิน เนื้อมันเราไม่ค่อยชอบ
ชอบกินแต่หนังมัน ลอกเสร็จทั้งตัวเลย (นิสัยแย่มากๆ ไม่มีมารยาทสุดๆ)
พอเที่ยงมา แม่ก็ด่า ว่าใครมากินปลาทูอย่างงี้ เราก็เงียบ เพราะรู้ว่าแม่ตึงรู้
ฮ่าๆๆ
แหะๆ ไปทำงานก่อนนะ มะวานขออาจารย์กลับมาก่อน
ยังไม่ค่อยเข้าใจก่ารบ้านเลย
แย่จริงๆ
PS คิดถึง หญิง อ้อม อุ๋ย อู๋ วี กระแต แต่ง สายสวาท กอล์ฟ และ อีกมากมาย
กินกล้วยนึ่ง กินกล้วยนึ่ง อร๊อย อร๊อยยย 6月13日 homesicknessอยากกลับเชียงรายหว่ะ ไม่รู้เปงไร
เออ ต้องเครียดแน่ๆ เครียดแบบไม่รู้ตัวอ่ะ
แต่ดีหนาไม่ติดเชื้อหงอกเยอะมาจากแม่
ไม่งงั้นนิ หงอกเต็มหัวแน่ๆ แถมยังต้องเสียตังไปย้อมอีก
ดีไม่ดี ย้อมบ่อยๆ เปงมะเร็งอีก เวงงงง
(แล้วที่เขียนไปนิ เกี่ยวกับ title ก่อนิ)
เออ เกี่ยวไม่เกี่ยวช่างมัน
ช่วงนี้เครียดเรื่องไม่มีงานทำ ทั้งๆ ที่เพือนที่เรียนด้วยกัน
ส่วนมากๆๆๆๆๆ ก็ทำงานด้วย เรียนไปด้วยเหมือนกันหมด
แล้วเหมือนเรา กลายเปนตัวอารายไม่รู้
เด็กไม่รู้จักโต กอดแข้งกอดขาพ่อแม่กินอยู่นั้นแหละ อ่านะ
แต่ทำไงได้หวะ มันเครียดอ่ะ ทั้งๆ ที่แม่กับพ่อก็บอกนะ
ว่าไม่ต้องเครียด เรียนๆ ไปก่อน พ่อกับแม่ไม่ได้บังคับ
งือ น้ำตาแทบไหล่จิงนะ แต่ถ้าแป๋มมันได้ยิน มันต้องด่าเราแน่ๆ เลย
รู้อย่ว่าช่วงนี้ เศรษฐกิจไม่ค่อยจะดี พ่อแม่ไม่มีตัง เท่าไหร่
แต่คอมเราหลุ๊แหนะ หลุ๊เปนครั้งที่ล้านแปด
นี่ ยังไม่นับจอ กลายเปนจอ 7 สี ในคราเดียวกันตลอดระยะการใช้งานตั้งแต่หมดประกัน
(ประกัน 1 ปี) ทนใช้หนานิ พอช่วงหลังๆ มาเริ่มดูหนังไม่ได้ ฟังเพลงพร้อมเล่นเอ็มก็ไม่ได้
เปิดเวปไซค์ที่เปนสีเข้มๆ ก็ไม่ได้ (prefer only black and white) ไม่งั้นจอจะกลายเป็น 7 สี
ช้าก็ช้า ถ้าจะเล่นคอมต้องแพลนไว้ล่วงหน้า 15 นาที เปิดทิ้งไว้แล้วไปอาบน้ำ ถึงจะกลับมาเล่นได้
wireless ก็ไม่มี ห่วยมากๆ จำได้ซื้อตอน 15 ก.ค. 46 เกือบ 4 ปี ราคาตั้ง 40,000 เราก็ทนใช้จนจบ ป.ตรี
ตอนนี้เรา ป.โท แล้วหนา ซื้อให้ใหม่หน่อยก่ะ โหว ตอนนี้ laptop ถูกจะตาย 20,000 กว่าๆ ก็ดีถม
เอาที่มันพิมงานได้ wireless ได้ มี msn มี itunes ก็พอล๊ะ กล้องเกิ้งอารายไม่เอาก็ได้ ไม่มีสาระ
เนาะๆๆ ว่าก่อ
แบบว่าตอนนี้ อยู่ที่คณะพี่ส้ม (เทคนิคการแพทย์) มานั่งรอพี่ทำงาน
แต่ตอนนี้พี่ติดสัมมนา เราก็เลยได้นั่งเล่นคอม แล้วอาจารย์โต๊ะข้างๆ ก็เข้ามาเปิดแอร์
แล้วก็จากไป...... แหะๆ เราก็สบายใจนั่งอยู่ในห้องคนเดียว เล่นคอม ตากแอร์
เออ ปัจฉิมลิขิต หน่อย นะ
ครืออว่า.... เราอ่ะ จะไปแล้วจริงๆ นะ
เราจะไปแล้ว..จากเธอ จริงๆ
ไม่รู้สิ รู้สึกเหนื่อยและท้อ และสับสน
เราเองที่แปลกไปนะ เรารู้ตัว
รึว่าความห่างมันทำให้เราคิดอารายๆ ได้มากมาย
เรามาอยู่ที่นี้ ชีวิตมันต่างจากที่นั้นมากมาย
ความคิดเราก็โตพอ ที่จะคิดอารายๆ ที่ไม่เคยนึกถึงได้เยอะ
(ความคิดที่เพื่อนเรา เคบรู้สึกและบอกกับเราในตอนนั้น เราเพิ่งมาคิดได้ตอนนี้เอง ว่ามันควรจะเปนไง)
เราเข้าใจแล้วล๊ะ แล้วเราก็รู้สึกว่าเราคิดถูกนะ
จะไม่ถามใครแล้ว เพราะชีวิตเปนของเรา เราจะไปเอง
ความไม่ใส่ใจมันทำให้อีกฝ่ายเกร็งขึ้นเยอะ
(ช่ายๆ เราเคยใช้วิธีนี้กับน้องเรา ดูมันซิ มันเกร็งกว่าเราเยอะ)
ขอบใจนะที่ทำให้เราเปนฝ่ายที่ถูกไม่ใส่ใจมั้ง (เค้าเรียกว่า กรรมตามสนองรึป่าว)
เฮ้ออ คิดถึงหญิงจัง ทำงานกลับมาก็นอนเลยน้า
เพื่อนโทรไปอยากคุยด้วยก็ไม่ได้คุยเลย
ว่าจะปรึกษาปัญหาชีวิตโลมเล้าซะหน่อย
แต่ก็สู้ๆ นะ เพื่อน เราก็รู้ว่าเพื่อนก็มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ
ว่างมะไหร่ ยิงมานะ จะโทรหาทันทีที่ว่างงงง
เรายังตอบคำถามไม่ได้เลย มันเปนคำถามของเด็กอนุบาลด้วยซ้ำ
เราหาคำตอบมาตลอดชีวิตแต่เราก็ยังตอบไม่ได้ซักที
"โตมาหนูอยากเป็นอะไรคะ"
เราเคยตอบเล่นๆ ในใจตัวเองว่า "หนูอยากเป็นโลมาคะ"
แต่มันจะเปนไปได้ไง เด็กที่คลอดออกมาเปนคน โตมามันจะเปนโลมาได้ไง --"
พยาบาลเหรอ ครูเหรอ หมอเหรอ มันมะช่ายอาชีพที่เราอยากทำอ่ะ
เราอยากเป็นแม่ค้า ขายกล้วยในตลาดอ่ะ
ผลไม้ไม่เอานะ เอาเฉพาะกล้วย กล้วยต้อง กล้วยใต้ (ตานี) ด้วยนะ
กล้วยไข่ กล้วยหอม ไม่ขาย......... งืออออ (เท่าที่คิดออก อยากทำงานนี้)
เออ คิดออกอีกอันล๊ะ เราอยากทำ มูลนิธิรับเลี้ยงสัตว์พิการ
อยากเป็นลูกจ้างก่อน แล้วค่อยๆ สูงขึ้นๆ อยากทำงานกับหมากับแมวอ่ะ
ดูมันจริงใจกับเราดี แต่เราไม่ไปอยู่ปางช้างหนา กัวว.... (ไม่บอก)
เราไม่อยากทำงานที่ต้องตีสองหน้าเข้าไปทำอ่ะ เราเกียดการตอแหล และ เสแสร้ง
รู้นะ ว่ามันต้องมีทุกสังคม แต่ว่า เราอยากพอกับมันแล้วอ่ะ
รึว่า เราจะหนีไปบวชดี อ่าววว ไม่งั้นเราก็ไม่ได้เล่มเอ็มเดะ ไม่อาวววววๆ
โอ๊ยยย หัวจะแตกตาย
ไปจี่ดีกั่วว เบื่อหว่ะ อยากกลับไปเกิดใหม่
ทำไมชีวิตมันต้องยากอย่างงี้ด้วยหว้าาาาาา
(เอ้ แล้วไม ปัจฉิมลิขิจเรายาวจัง)
ขอโทดทีที่ งง ชีวิตไปหน่อย เอิ๊กๆๆ 5月28日 เกือบจะกลายเปน ไอ่กุดวันพุธกลางดึก เที่ยงคืนกว่า
ขณะกำลังนอนอ่านชินจังเพลินๆ
ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงแมวคำราม (ใช้คำนี้ได้ไหมอ่า เวอร์ไปก่อ)
จึงได้รุดหน้าตรงไปยังต้นตอของเสียงนั้น
และได้เจอ แมว(เกือบ)ดำ 2 ตัว
ไอ่ตัวแรก ชื่อ แป๊ะกง (แมวบ้านเราเอง)
อีกตัวนุง ไม่รู้จักมักจี่มาก่อน แต่ทันทีที่มันเหนเรา
มันก็วิ่งหนีไปซะก่อน (คงเพราะเราไม่หวีผม แถมยังทาแป้งซะขาว)
แล้วเราก้อเดินไปคุยกะแป๊ะกง (อย่างเคย)
เรา : แป๊ะกง มาทำอารายตรงนี้คับ (จะพูดสุภาพกับแมวทุกคำ โตมามันจะได้เป็นเด็กพูดจาสุภาพ)
แป๊ะกง : แอ๊วววว (แล้วก็นอนหงายท้อง)
เรา : แป๊ะกง ทำไมไม่ไปนอน ดึกแล้วหนา (ถ้ามันตอบได้ มันคงจะตอบว่า แล้วเมิงล๊ะ!!)
เรา : แป่ะ ไปนอนกับอาวัลย์นุ้นน (ชี้ไม้ชี้มือให้มันมองตาม)
แป๊ะกง : (ลุกขึ้นมา เอาหน้ามาถูขาเรา ไอ่เราก็ไม่กล้าจับมัน เพราะเคยโดนมันกัดมาก่อน ทำให้เกิดแผลเปนบนแขนขวา ยาวนับ 10 เซน)
เรา : แป่ะ เด๋วพี่จะไปส่ง ไปก่อ
แป๊ะกง : แง๋ะ (มันร้องงี้จริงๆ) แล้วก็แง่บขาเรา จากด้านหลัง
เรา : (ตกใจมาก ดึงเข้าขึ้นไม่ได้เพราะมันเอา มือตะปบอยู่ เลยเอื้อมมือลงไปจับหัวมันแทน แต่... มันจับนิ้วเราไป แล้วกัดลงไปสุดเขี้ยวของมัน 3 ซี่)
แป๊ะกง : แอ๊ว (วิ่งหนีไป)
เรา : (ยังไม่รู้ ว่ามันกัดนิ้วไหน แต่รู้ว่า ชาทั้งมือเลย หันไปมองหน้าแป๊ะกง พยายามไม่โกรธ)
แป๊ะกง : (เลียตัวเองอย่าง สบายเฉิบ)
เรา : (หันมามองแผลตัวเอง เลือดไหลติ่งๆ หยดเลยพื้นเปน 10 แหมะ แถมชุดนอนยังเปนเลือดเต็มอีก) ง่า จะเปนลม
เรา : แป๊ะกง พี่กลับบ้าเลยนะ แป๊ะกงไปนอนซะนะคับ
เดินไปเลือดก็หยดไป เข้าไปล้างแผล (ที่นิ้ว) ในห้องน้ำ มีสามรอย ลึกน่าดู ปวดด้วย แถมยังบวมทันตาเห็นจริงๆ
จากนั้นก็ก้มมาดูที่ขา เล็บมันเฉาะซะยาวเลย ลึกพอสมควร แค่แสบๆ ไม่ได้ปวดเท่ามือ
ง่า คืนนี้จะนอนได้ไหม ให้แป๋มแปะแผลที่ขาให้ ส่วนที่นิ้วกลาง เลือดยังไหลไม่หยุด
ในใจก็คิดไปสารพัด ต้องกัดโดนเส้นเลือดแน่ๆ เลย จะตายไหมหว่ะ
พรุ่งนี้เช้า ไม่ได้ตื่นทำไง เลือดท่วมที่นอนแหงๆ เลยวิ่งไปเอาทิชชู่มาพันไว้ สาม รอบ
แล้วก็ซัดพาราไป 3 เม็ด (ปวดตุ๊บๆๆ) ต้องเอามือยกสูงด้วย ไม่งั้นจะปวดมากๆ
ตื่นเช้ามาจาไปส่งแป๋มเชียงใหม่
เปนซะว่า ขัยรถไม่ได้ ปวดนิ้ว เลยให้มันขับจนถึงเชียงใหม่เลย
มันบ่น แล้วจะมาด้วยทำไม หนักรถ --" ซะง้านนอ่ะ
วันนั้นทั้งวันก็ไม่ได้ไปหาหมอ แถมยัง นิ้วบวมแป่งกว่าเดิม
วันถัดมา ตื่นมาด้วยความเจ็บปวด ไข้เกือบแดร่ก (แต่ก็แค่เกือบ)
ป้าเลยพาไปหาหมอที่กองบิน41
หมอสาวสวย : จะให้ยาแก้อักเสบไป ชนิดพิเศษเลย แพงหน่อยนะ เพราะตอนนี้ต่อมน้ำเหลืองติดเชื้อไปแล้ว
เรา : หา (ตกใจ) เออ...คะ
หมอสาวสวย : เด๋วไปฉีดยกระตุ้นหน่อยนะคะ ล้างแผลด้วย
เรา : (เดนตามพยาบาลไปต้อยๆ)
ห้องล้างแผล
เรา : สวัสดีคะ
หมอ : สวัดีครับ ไปโดนไรมา มีดบาดเหรอ
เรา : (อ้อมแอ่ม) แมวกัดคะ
หมอ : ฉีดยาซินะ
เรา : ทำแผลด้วยคะ เออ ฉีดยาตรงแขนได้ไหมคะ (กัวว่า ถ้าฉีดที่ตูด แล้วจะไม่มีแรง ติดกระดุมกางเกงอ่ะ มือเหลือข้างเดียว)
หมอ : คับ
หลังจากฉีดยาเสร็จ
หมอ : เป็นหนองด้วยนิ ต้องมาทำแผลทุกวันนะ ไม่งั้นจะต้องติดนิ้ว ดูสิ หนองเต็มเลย มันถึงได้บวมอย่างงี้ไง
เรา : งือ จริงเหรอคะ
แล้วหมอก็ลงมือล้างแผลเราอย่างไม่ปราณี เราขอบคุณหมอ ก่อนเดินออกไป
แผลเราเต็มตุ๊บๆ ปวดแผล เหมือนจะตาย น้ำตาเล็ด งืออ (ไอ่หมอนี่ ทำแผลเจ็บโคตร) แอบด่า
ขณะรอเอายากับพี่และป้า
จู่เราก็รู้สึกเวียนหัว และปวดอ้วก
จึงนอนลงที่เก้าอี้รอยา ในใจคิดว่า ต้องแพ้ยาที่ฉีดแน่เลย
ป้า: ปอ ปอ ลูกตอบสิ เด๋วหมดสตินะ
พี่ : หิวข้าวรึป่าว อูว แม่ น้องหน้าซีดหมดเลย มือเย็นด้วย
ป้า : นั่นสิ บอกหมอเร็ว
รู้สึกว่าทุกอย่างมันชุลมุนวุ่นวายมาก
แล้วหมอคนที่ทำแผลให้เราก็เอารถเข็นมารับเราไปห้องทำแผลอีกรอบ
จัดแจงให้เราขึ้นเตียงเรียบร้อย แล้วก็วัดความดัน
หมอ : เปนลมคับ เพราะคงปวดแผล ยาที่ฉีดไปตะกี้ ไม่มีแพ้คับ นี่ ความดันต่ำมาก ไม่ถึงร้อย ให้นอนพักก่อนนะคับ
ป้า : ค่ะ
หมอสาวสวย : ต้องฉีดยาพิษสุนัขบ้า กับทาดทะยักนะคะ ช่วงนี้หน้าร้อน ถึงจะเปนแมวเราเอง ก็ไว้ใจไมใด้
เราก็ดมแอมโมเนียไปเรื่อย จนรู้สึกดีขึ้น
หมอ : รู้ซศึกตัวแล้วเหรอ ตะกี้ใครทำแผลให้อ่า คงเจ็บมากสินะ เปนลมไปเลย (แล้วก็หัวเราะคิกคัก)
เรา : ยิ้มตอบ (ถ้าตอบได้ กุจะบอกว่า เมิง นั้นแหละ)
หมอ : ไหนลองลุกดูสิ ได้ลุดได้แล้วไม่เวียนหัวจะปล่อยให้กลับบ้านได้ล๊ะ
เรา : (ลุกนั่งได้โดยไม่มีอาการใดๆ)
หมอ : งั้นมา วัดความดันอีกที
หมอ : ความดันปกติแล้วคับ พรุ่งนี้อย่าลืมมาล้างแผลนะ เด๋วจะได้ตัดนิ้ว
เรา : ค่ะ (ไอ่นี้ ปากไม่เปนมงคลเลย) ขอบคุณคะ
................................จนมาถึงวันนี้ เราก็ยังใช้มาไม่ได้ เกือบ 7 วันแระ แต่แผลไม่ค่อยบวมแล้วนะ
เพราะไปกดเอาหนองออกทุกวัน ปวดตุ๊บๆ กลับบ้านทุกที
หมออนามัย : แผลแค่นี้เอง คนเขาไม่ได้ปวด และมีหนองมากขนาดนี้นะ น้องคงเปนคน ผิวผั๊วะ อย่างจิ???
เรา : (ทำหน้างง) หา......
แม่ : คะ มันเปนคนอย่างงี้แหละ ขี้แพ้ น้ำเหลืองเสียอีก ดูสิ ขามันมีแตรอยแผลเปน
หมอหันมาดูหน้าเรา
เรา : คะ (ตอบทั้งที่ยัง งง)
ขอบคุณหมอแล้วเดนไปท่รถกับแม่
เรา : ผิวผั๊วะ คือยังไงเหรอ แม่
แม่ : ผิวหล้านน อ่ะ
เรา : อ้ออ
แม่ : ผิวลูกหน่ะ เขาเรียกว่า ผิวไม่ดี น้ำเหลืองเสีย ใส่สร้อย ใสนาฬิกา ตุ้มหู ก็ไม่ได้แพ้ไปหมด อย่างนั้นเนาะ เปิ้นเรียกว่า ผิวผั๊วะ
รวมแล้วเบ็ดเสร็จ ค่ายาคราวนี้ หมดไปเกือบพัน
ยังไม่รวมยาพาราที่ต้องซัดทุกมื้อ เพราะ ปวดจนทำไรไม่ได้
ค่าน้ำมันรถอีก เฮ้ออ สมแระ ที่โดนแม่ด่า ว่า โง่วว สติวปิด โง่วว - โง่ว อีเดียด โง่ว - โง่ว โง่ว โง่ววววว
ไม่รู้ไปเบิกประกันคืนจะได้เท่าไหร่
แต่ก็ยังรักแป๊ะกง ไม่มีวันเปลียนแปลง ** อิอิ
เธอด้วย ถึงจะไมค่อยเกี่ยวเท่าไหร่ แต่ก็อยากพูดถึงมั้ง
เพราะคิดถึงทุกลมหายใจ (แหวะ) 4月5日 Questions in my Headครือว่า.... อยู่ดีๆ ก็มีคำถามขึ้นมา
แบบว่าหาคำตอบเองไม่ได้
เพราะไม่รู้ว่าคนอื่นเค้าคิดหรือปฏิบัติยังไงกัน
เอาเป็นว่า ช่วยตอบคำถามเราหน่อยน๊ะ
คำถามแรก มีอยู่ว่า
เวลาคุณอาบน้ำ คุณถอดแว่นสายตาไหม????
คำถามที่สอง ยาวหน่อยนะ (แบบว่าเรื่องมันยาว)
คุณคิดว่า ชั้นเป็นฆาตรกรรมใจโหดไหม
.....ขณะชั้นกำลังอาบน้ำ เห็นแมงสาบไต่ตรงชักโครก
ชั้นเลยเอาน้ำสาดมันลงไป มันก็ตกใจรีบไต่ขึ้นมาใหญ่
แต่ไม่ทันการณ์.. ชั้นสาดมันลงไปอีกที เพราะความกัว
แล้วกด ชักโครก ตามไปทันที...... และแล้ว
......มันก็หายไป.......
คุณคิดว่าชั้นฆ่าสัตว์ทั้งเป็นรึป่าว ชั้นจะบาปไหม????
(แต่ชั้นแผ่เมตตาทันทีที่มันลับตาไปแล้วน๊ะ T_T)
คำถามสุดท้ายยยยย
...วันนี้ มีคนทักชั้นว่าเป็นคนแปลก 3 คน ภายในวันเดียว
คุณว่าชั้นแปลกรึป่าว????
กรุณา ช่วยตอบคำถามด้วยนะคะ
PS สงกรานต์ใครจะไปเล่นน้ำที่ไหน ชวนด้วยน๊า
จะไปโตยยยย เอิ๊กๆๆ
3月6日 ขอพื้นที่เล็กเล็กที่มอเงียบเหงาจัง คงเพราะปิดเทอม ไม่มีใครอยู่ รวมทั้งเธอด้วย ชั้นคงต้องคิดถึงเธอมากแน่ เพราะคงไม่ได้เจอกันอีกนาน ปิดเทอมไปเธอคงมีอารายให้ทำมากมาย ส่วนชั้นจะไปทำงานแล้วนะ คงไม่ค่อยได้คุยกัน คงไม่ค่อยได้เห็นหน้ากัน ชั้นจะพยายามอยู่เชียงรายนานเท่าที่จะนานได้นะ เผื่อได้เจอเธอ แวบๆ ก็ยังดี
แต่วันนี้เพิ่งไปพรีเซนต์งานมา เหนื่อยมาก ไม่ได้มานั่งเรียนอย่างงี้ตั้งนาน คงไม่มีโอกาสอย่างงี้อีกแล้วด้วย ชันยังอยากเรียนอยู่เลย ชั้นยังอยากจะเจอเธอด้วย อยากไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนๆ แล้วนั่งแอบดูเธอมากินข้าว เหอเหอ คิดถึงช่วงเวลาเหล่านี้จัง
ตอนนี้ปวดหัวเพราะเครียดเรื่องรายงาน แต่ไม่รู้จะแก้ไขยังไง เพราะอาจารย์ยังไม่ได้ส่งคืน ไม่มีไรทำ มานั่งรอเพื่อนๆ ออน (เธอด้วย) แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมากัน ชั้นก็เลยมานั่งเขียนไอ่นี้ระบายซะหน่อย เหมือนจะเปนไข้เลยอ่ะ ปวดเนื้อเมื่อยตัว คงเพราะเปนไข้ใจ ๕๕๕ (ยังมีอารมนั่งคิดมุกเสี่ยวอ่ะ)
ไปกินยา แล้วเข้านอนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปหา staurt แต่เช้า เกียดมัน ย่อยย เกิ๊นน
2月19日 end of February.....หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นก็ฝึกงานเสร็จ
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นก้จะเรียนจบ
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นก็จะได้กลับบ้าน
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นต้องเตรียมตัวทำ presentaion
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นจะต้องหางานทำ
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นจะต้องไปดูผลสอบเรียนต่อ
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นจะได้เจอเพื่อนๆ แร้ว
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นหวังว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง
หมดสิ้นเดือนนี้ ชั้นจะกลายเปนคนว่างงานหรือไม่
อนาคต ไม่มีใครรู้
ขึ้นอยู่กับตัวเราเท่านั้น
ที่เป็นคนกำหนด
ตั้งใจทำงาน และทำทุกสิ่งทุกอย่าง
เพราะเราจะไม่ต้องมานั่งเสียใจในสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เซงเนาะ เรื่องต่างๆ ถาโถมเข้าๆ ออกๆ จนไม่มีเวลาว่างเว้น
ทำกิจวัตรส่วนตัว เบื่อที่จะต้องโตเป็นผู้ใหญ่
จะมีคนว่าเราไหมนะ ถ้าเราอยากทำงานล้างห้องน้ำ
เป็นเมดโรงแรม หรือว่ากวาดถนน
อยากทำงานอย่างนั้นจริงๆ นะ
(แล้วอีนี้ เมิงเรียนจนจบป.ตรีให้เปลืองเงินทำไม??)
อ่าว ก็เค้าเรียนกันนิ เราก็เรียนด้วย
แต่ชั้นอยากทำงานที่เปนของตัวเอง ไม่อยากทำงานที่ต้องขึ้นกับใคร
เฮ้ออ แต่ยังขาดทุนทรัพย์อ่ะสิ
เบื่อจริงๆ
ใครรู้จักบริษัทไหนแนะนำเรามั้งดิ
อยากทำงานๆ
แต่เอ๊ะ เราเรียนด้วยนิ
รึว่ายังไม่ทำงานดี
จะรอดูเชิงก่อนไหม ว่าเรียนหนักแค่ไหน
จะได้ประเมินตัวเองถูก
ยังไม่ได้ปรึกษาพ่อแม่เลยอ่ะ
เฮ้ออ ขี้เกียจพูดบ่าเห้ย
ยิ่งพูดกับพ่อยิ่งเครียดไปใหญ่
พอล๊ะ บ่นมากไม่ดี ไม่เปนศรีแก่ตัว
คิดถึง เพื่อนๆ ทุกคน
คิดถึง อุ๋ย จริงๆ นะ
คิดถึง หญิง กับหน่า ทั้งๆ ที่เจอกันบ่อยมากๆ
คิดถึง วี
คิดถึง แต่ง เจ แอร์ กอล์ฟ
แต่บุคคลที่ไม่คิดถึงไม่ได้ ก็คือ พ่อ แม่ และแมวๆ
ส่วนบุคคลที่คิดถึงตลอดเวลา ก็คือ เธอ เอิ๊กๆๆ
เ จ ง เ จ ง น ะ
1月24日 ::.......::แฮะ คิดหัวเรื่องไม่ออก ไม่มีได้ป่ะ
แบบว่าไม่มี theme ในสมองอ่ะ
และก็ไม่รุ้จะเร่มยังไงด้วย
รู้อย่างเดียวว่าต้อง อัพ อ่ะ
เพราะมันว่างมานานแร๊ะ
มะวานไปโรบินสันมา
ตะบะเกือบแตก เสื้อผ้าออกใหม่สวยงาม
รองเท้าก็อยากได้
กระเป๋าก็สวย
ชุดแซคก็ดูดี แถมลดอีก
อยากได้ไปโหม๊ดดด
แต่ก็อย่างว่า ไม่มีตังค์
ค่าสมัครป.โท
ก็แทบจะต้องแคะออกมาจากออมสิน
เพราะไปตะบะแตกที่ถนนคนเดิน
เสาร์อาทิดที่ผ่านมาหมดแระ
แหะๆ จนเลยย
ต้องไปกดตังค์ล๊ะ เด๋วไม่มีตังค์กินข้าว
.....
....
...
..
.
อยากรวยอ่ะ
เฮ้ออ เรื่องนี้ไม่เข้าใครออกใครหรอกก
ช่วงนี้มีแต่เพื่อนๆ เครียดเรื่องหางานทำ
เราเองก้เอาตัวเองแทบไม่รอดเลย
ไหนต้องเรียน ไหนต้องทำงานอีก
ถาเลือกได้นะ ขอทำงานอย่างเดียวดีกว่า
จะไม่ต้องมีเรืองหลายๆ ทางเข้ามาโถมใส่พร้อมกัน
ส่วนเรื่องที่นอกเหนือจากนี้
คงต้องพักไว้ และคงยังไม่อยากคิด
เพราะ เหนื่อยเหลือเกิน
ยิ่งคิดยิ่งเปนทุกข์ด้วย นะนะ
หญิงก็อย่าร้องไห้นะ ค่อยๆ ทำใจไป
ถ้าเวลาผ่านไปทุกอย่าง มันจะดีของมันเอง
ใจแข็งเข้าไว้ จะเอาใจช่วย
ส่วนเปิ้นก็สบายใจขึ้นเยอะ
เพราะ คงชินแร้วล๊ะ
1月5日 Hooray!เบิกบาน สำราญใจ
ปีใหม่เพิ่งผ่านไป....... อิอิ
จะวันที่ 7 อีกล๊ะ
ไม่อยากให้เถิงเลย
กัวอ่ะ
ก็อยากให้เรียนจบเร็วๆ
แต่ยังไม่อยากเรียนต่อโทนะ
ขอพักก่อน นะนะนะ
เครียดอ่ะ แต่ก็มีความสุข
อยากไป spa
อยากไปหาหมอ
อยากไปตรวจมะเร็งผิวหนัง
แผลที่ข้อมือกับที่คอไม่หายซักที
เกือบปีแร้วเนี๊ยะ
***22ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก งือๆๆ
|
|
|
